قبري كه در دانشگاه حفر شود بوي شهادت نميدهد
|
]چندي پيش مطلبي را در سايت بالاترين ديدم تحت عنوان مراسم تشییع و خاکسپاری شهدای گمنام كه دوستي به نام محرم آن را در منتشر نموده بود و در زير آن نوشته بود :” از همه شما بالاتريني ها دعوت می گردد تا همزمان با سالروز شهادت حضرت امام جعفر صادق(ع) ،در مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر مطهر سه شهید گمنام دفاع مقدس در محل دانشگاه تربیت مدرس شرکت فرمائید. “ براي حقير جاي تامل داشت بنابراين در جواب دوست خوب محرم نوشتم :”"درود بر دوست خوب محرم نازنين دوست آيا فكر نميكنيد كه آدرس را اشتباه گفته ايد !؟ دانشگاه !؟؟ محل تدفين شهدا ، گلزار شهدا واقع در بهشت زهرا است پاينده باشيد مهربان دوست “ روزهاي بعد كه به لينك مورد نظر در بالاترين مراجعه نمودم جوابي مشاهده ننمودم بنابراين فرض را بر اين گذاشته كه جوابي داده نشده است . اما امروز بطور اتفاقي مشاده نمودم كه دوست خوب محرم در خيابان بهشت كامنتي براي بنده گذاشته است با اين مضمون :”درود بي پايان دوست عزيز! بلي؛ دانشگاه بهشت زهرا نيست اما اين کار نمادين است. نمادي از يادآوري پايداري کساني که در مقطعي نگذاشتند خاک کشور دست بيگانه باشد. همه جاي دنيا رسم است که با تدفين شهداي گمنام - معمولا با نام سرباز گمنام- در جاهاي خاص مثل پارک ها، ميدانها و محلهاي عمومي ياد آنها و همچنين مفهوم مبارزه براي حفظ کشور را در خاطر همه زنده نگهدارند. مي دانيد که در دانشگاهها معمولا رايج است که مجسمه اشخاص بزرگ - مخصوصا دانشمندان- را نصب کنند. از نظر من دفن چند شهيد در گوشه اي از دانشگاه مفهوم مشابهي دارد. ببخشيد که اين نظر درباره نوشته نيست و توضيحي است بر نظر شما در سايت بالاترين نوشته شده توسط: منصوري زاده” البته آدرس لينكي كه ايشان در خيابان بهشت داده اند اشتباه است اما به هرجهت آدرس وبلاگ ايشان يافته شد با مراجعه به سايت دوست خوب منصوري زاده متوجه شدم كه آقاي منصوري زاده همان دوستي است كه در بالاترين با نام محرم وارد ميشود. لذا لازم دانستم نه يك كامنت كه ، اين مطلب را براي ايشان و ديگر دوستان منتشر نمايم. حقير اطلاع دقيقي از سن ايشان ندارد اما خويش به ياد مي آورد دوران جنگ را ، خود جنگ را، كشته شدن عزيزترين دوستانش را. محرم عزيز ، شهيد “ناصر حيدري” تنها پس از 45 ثانيه كشته شد فقط به اين دليل كه ماسك خود را به دوستش داد. محرم عزيز “شهيد محمدرضا فتح الهي” فقط يك تير به پايش خورد سه هفته در محاصره بوديم آنقدر خون داد تا جانش را از دست داد. دوست خوب شهيد باقري خود را بر روي نارنجك انداخت تا ديگران زنده بمانند كم نبودند اين عزيزان اما آيا بايد براي همه اين عزيزان يك قبر در دانشگاهها براي نماد شهدا برپا ساخت ؟ دوست بالاتريني هرچيز جايي دارد شهيدان نيز حرمت دارند حرمت شهيدان به دفن شدن در دانشگاه نيست . شك نكنيد قبري كه در دانشگاه حفر شود بوي شهادت نميدهد شهيدان گمنام و غير گمنام نيز راضي نميشوند در جايي غير جايي كه بايد باشند دفن شوند. نماد شهيدان قطعه شهدا است ، پايداري شهيدان را آنان كه زنده مانده اند بايد نقل كنند البته به حقيقت نه با تخيل .نازنين دوست هم شهيدان و هم مجروحان و هم كساني كه به سلامت از جبهه بازگشتند در حراست از خاك كشور دست داشتند . در همه جاي دنيا كه نه اما در بسياري كشورها رسم است كه مكاني خاص را به نام سرباز گمنام اختصاص دهند اما اين امر سمبليك است نه اينكه در همه جاي كشورشان نه در همه دانشگاههاي كشورشان نه در همه ميدانهاي شهر و كشورشان از همه اينها گذشته در آن مكانها نيز قبري نيست فقط يك سازه است كه با نام سرباز گمنام از آن ياد ميشود و چند تكه استخوان را در آن نمي گذارند و بگويند سرباز گمنام. در دانشگاهها نيز بنا بر همان گفته خود شما مجسمه بزرگان و انديشمندان خويش را به صورت سازه قرار ميدهند نه به صورت قبر نه سربازان گمنام خويش را. دوست عزيز حقير بسياري از دوستان خويش را در جبهه از دست داد دوستاني كه عزيزترين بودند اما هرگز راضي نميشود كه مقبره ايشان در دانشگاه باشد نيك ميداند خانواده شهدا نيز راضي به دفن عزيزانشان در دانشگاه ها ، پاركها ، ميدانها ، خيابانها و … نيستند كه اگر بودند هر گوشه از شهرها پر ميشد از قبر شهيدان . دوست عزيز شهيد قداست خود را دارد و اين قداست با دفن شدن در دانشگاه اضافه نميشود كه از آن مي كاهد.در خاتمه فرصت اندك است و سخن بسيار اگر مجالي بود باز هم خواهم نوشت |
