Behesht Street خيابان بهشت

روز دوشنبه، 31 دسامبر (10 دی) مقامات وزارت نفت ایران گفتند که قطع صدور گاز طبیعی ترکمنستان از روز شنبه این هفته همراه با سرد شدن هوا باعث کمبود گاز در برخی شهرهای شمالی ایران به خصوص در استان های مازنداران و گلستان شده است. این منابع گفتند که با توجه به نیاز مردم به گاز در هوای سرد، در روزهای اخیر، اقداماتی برای تامین گاز مورد نیاز این مناطق با استفاده از شبکه توزیع گاز داخلی صورت گرفته است. یک مقام وزارت نفت در مصاحبه ای با شبکه خبر تلویزیون جمهوری اسلامی گفته است که معلوم نیست که ترکمنستان از چه تاریخی صدور گاز به ایران را از سر خواهد گرفت. ترکمنستان که روزانه حدود 23 تا 24 میلیون مترمکعب گاز به ایران صادر می کرده است از بامداد روز شنبه به ناگهان صدور گاز را متوقف کرد. به گفته مقامات ایرانی، ترکمنستان دلیل این اقدام را انجام برخی تعمیرات ضروری در خط لوله انتقال گاز به ایران اعلام کرده است.گاز وارداتی از ترکمنستان حدود 5 درصد از نیاز ایران به گاز را تامین می کند و شرکت ملی گاز ایران از مصرف کنندگان خواسته است که با توجه به سردی هوا و افزایش میزان مصرف، سعی کنند 10 درصد مصرف خود را کاهش دهند تا به این ترتیب کمبود ناشی از قطع صادرات گاز ترکمنستان جبران شود. همزمان، خبرگزاری فارس به نقل از یک مقام آگاه در وزارت نفت، که از او نامی نبرده، گفته است که “در پی سرد شدن شدید هوای کشور، ترکمنستان از این فرصت سوء استفاده کرده و با قطع صادرات گاز به ایران، خواستار افزایش دو برابری قیمت گاز شده است.” به گزارش فارس، این مقام وزارت نفت دلیل ترکمنستان در مورد لزوم انجام تعمیرات فنی را رد کرده و گفته است که با توجه به سرمای شدید هوا، اینک زمان مناسبی برای انجام تعمیرات در خط انتقال گاز نیست.

اظهارات سخنگوی وزارت خارجه

در مقابل، محمد علی حسینی، سخنگوی وزارت خارجه ایران در مصاحبه ای در روز دوشنبه گفت که علت قطع گاز صادراتی ترکمنستان به ایران برخی موضوعات فنی بوده و دو طرف مذاکراتی را برای حل این مشکل آغاز کرده اند اما وی در مورد ماهیت این موضوعات توضیحی نداد. خبر قطع گاز ترکمنستان به ایران در پی بازگشت علی کردان، قائم مقام وزارت نفت ایران از ترکمنستان انتشار می یابد.به گزارش خبرگزاری دولتی ایران - ایرنا - آقای کردان، که روز چهارشنبه هفته گذشته برای مذاکره با مقامات ترکمنستان وارد عشق آباد شده بود، در مورد نحوه گسترش همکاری دو کشور در زمینه نفت و گاز با مقامات آن کشور مذاکره کرد. این خبرگزاری می افزاید که ایران و ترکمنستان در زمینه تجارت گاز یک توافقنامه همکاری 25 ساله امضا کرده اند و در سال 1385 (2006) نیز در مورد افزایش فروش گاز ترکمنستان به ایران به توافق رسیدند. ایران دومین ذخایر گازی شناخته شده جهان را پس از روسیه در اختیار دارد و خود از کشورهای صادر کننده گاز به شمار می رود.در عین حال هم ایران و هم روسیه بخش کوچکی از مصرف گاز داخلی خود را از ترکمنستان وارد می کنند که تنها به همین دو کشور گاز صادر می کند. ترکمنستان چندی پیش بهای گاز صادراتی خود به روسیه را افزایش داد و از همین رو برخی ناظران اشاره کرده اند که اختلال به وجود آمده در صادرات این کشور به ایران نیز ممکن است به بهای گاز ربط داشته باشد. پیشتر، یک مقام ارشد شرکت ملی گاز ایران نیز در گفتگو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، احتمال اقدام ترکمنستان برای افزایش بهای گاز صادراتی آن کشور را رد نکرده و گفته بود که “يكی از دلايل قطع گاز می ‌تواند هشدار برای افزايش قيمت گاز باشد، ولی الزاما اين گونه نيست.” آنطور که ایسنا به نقل از آقای رمضانی، مدير گازرسانی شركت ملی گاز ايران، گزارش کرده مصرف گاز در ایران نسبت به سال گذشته حدود ده درصد افزایش یافته است.

پیش از این بازی تیم پرسپولیس 5 امتیاز بیشتر از سپاهان داشت و بنابراین قهرمانی اش در نیم فصل مسجل بود، اما این نتیجه باعث شد اختلاف امتیاز پرسپولیس و سپاهان به دو امتیاز برسد. در این بازی که در شهر اصفهان برگزار شد ابتدا محمد نصرتی، مدافع پرسپولیس، در دقیقه 36 بازی به اشتباه دروازه تیم خود را باز کرد. چهار دقیقه بعد عماد رضا، مهاجم عراقی سپاهان، گل دوم را برای تیم میزبان به ثمر رساند تا نیمه اول با نتیجه 2 بر صفر به سود سپاهان به پایان برسد. تیم پرسپولیس که در 16 بازی قبلی خود در این فصل 10 بار پیروز شده و شش بار تساوی کرده بود و هیچ شکستی در کارنامه نداشت، تلاش کرد تا در نیمه دوم نتیجه را تغییر دهد. اما تنها در دقیقه 80 بازی شوت عباس آقایی از راه دور بازی را 2 بر یک کرد تا اولین شکست پرسپولیس در این فصل رقم بخورد و قهرمانی این تیم در نیم فصل تا اندازه ای تحت الشعاع قرار گیرد. سپاهان اصفهان نیز با این پیروزی 34 امتیازی شد و در مکان دوم قرار گرفت. تیم سپاهان چند روز پیش در یک بازی عقب افتاده به دیدار تیم سایپا، به مربیگری علی دایی، رفت و در آن بازی با نتیجه یک بر صفر شکست خورد. جدول لیگ برتر ایران در پایان نیم فصل اول و در حالی که همه تیم ها 17 بازی انجام داده اند، از این قرار است:

در پایان نیم فصل اول لیگ برتر فوتبال ایران، محسن خلیلی از تیم پرسپولیس و لئوناردو پیمنتا، مهاجم برزیلی تیم صنعت نفت آبادان، با 9 گل زده بهترین گل زنان لیگ هستند و محمود کریمی از سپاهان، فریدون فضلی از صباباتری، میلاد می داوودی از استقلال اهواز و ابراهیم توره از پیکان با 7 گل زده در رده بعدی هستند.

سر آنتونی پارسونز، سفیر کبیر وقت بریتانیا در تهران، در یک گزارش تفصیلی محرمانه به تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۷۷ به بررسی سیاست خارجی ایران و روابط بین المللی این کشور پرداخت. سفیر بریتانیا در گزارش خود تاکید کرد که در ایران، همچون گذشته، این تنها نظر شاه است که در سیاست خارجی مطرح است و همه تصمیم های مهم خارجی توسط شخص وی گرفته می شود و مقامات ایرانی صرفا مجری دستورهای شاه هستند. پارسونز بر این باور بود که شاه و بسیاری از تحصیل کردگان ایرانی نسبت به جایگاه و نقش کشور خود در جهان اغراق می کنند: “بسیاری از تحصیل کردگان ایرانی، از جمله خود شاه، دچار عقده خود کم بینی درباره نقش ایران در جهان هستند که ناشی از تحقیر در نیمه اول قرن [بیستم] است و ترس از خارجی ها و ملی گرایی منفی در رفتار آنها عیان است.” با این ترسیم منفی از پس زمینه ها و انگیزه ها، سفیر بریتانیا نگاه مثبتی به سیاست خارجی شاه داشت: “من باور ندارم که ملاحظات احساسی و غیرمنطقی تاثیر قابل ملاحظه ای بر تصمیم های سیاست خارجی شاه داشته باشند. کارنامه او در این مورد عملگرا و محتاط است و ریشه در شناخت مراکز خطر برای اهداف وی، توسعه اقتصادی ایران و تداوم رژیم پهلوی دارد.” بر اساس این گزارش، شاه همواره معتقد بود که حکومت شوروی مترصد گسترش مرزهای جنوبی خود است. در مقابل، شاه نیز “با اتخاذ سیاستی ماهرانه”، ضمن بسته نگاه داشتن گارد خود، به گسترش روابط تجاری و اقتصادی با مسکو ادامه می داد.

 با این همه به نوشته پارسونز، “شاه باور نداشت که اتحاد جماهیر شوروی در اندیشه حمله مستقیم به ایران است، ولی ایران باید این مساله را همواره مورد نظر قرار داده و خود را قوی نگاه دارد تا امکان چنین امری را از بین ببرد … او همچنین معتقد به وجود خطر غیر مستقیم روسیه برای ایران بر اساس نفوذ در افغانستان و عراق است.” در زمینه خلیج فارس، سفیر بریتانیا سیاست خارجی شاه را مبتنی بر تضمین امنیت فیزیکی استخراج نفت از منطقه توسط ایران می داند که کل اقتصاد ایران به آن متکی بود. با این وجود شاه دیدگاه خاص حود را درباره همسایگان عربش در منطقه داشت: “در ظاهر روابط ایران با دولت های کوچک تر خلیج [فارس] خوب است، اگرچه شاه فکر می کند برخی از آنان درباره خطر بالقوه رشد نیروهای افراطی داخلی با بی توجهی برخورد می کنند.” به گمان پارسونز، در زمینه روابط ایران با عربستان سعودی، که شاه بر اهمیت آن بر حفظ ثبات منطقه واقف بود، وی سعی داشت تا این روابط را تا حد امکان از رقابت های نفتی دو کشور بر سر بهای نفت جدا نگاه دارد. در بخش دیگری از این گزارش تفصیلی یک بار دیگر نسبت به دغده شاه نسبت به نفوذ طرفداران شوروی ابراز نگرانی شده بود. به گواهی اسناد تازه آزاد شده، طی سال های اخیر و از ابتدای وقوع کودتای داوود خان علیه محمد ظاهر شاه در افغانستان، همواره شاه یا دیگر سیاستمداران ایرانی نسبت به خطر روز افزون شوروی در افغانستان ابراز نگرانی کرده و این دغدغه را به آمریکا و بریتانیا منتقل می کردند، ولی مقامات لندن و واشنگتن تا آستانه کودتای نورمحمد تره کی و چپ گرایان متمایل به شوروی در افغانستان در سال ۱۹۷۹، ضمن بی توجهی به این هشدارها، آن را بی اساس و نشانه ای از پارانوییای دائمی و فزاینده شاه نسبت به خطر شوروی می دانستند. بر اساس همین دیدگاه بود که به نوشته پارسونز “با وجود اعطای کمک ۷۰۰ میلیون دلاری اقتصادی از سوی ایران به افغانستان، روابط دو کشور پیشرفت اندکی کرده بود و به دلیل احیا بحث آب رورخانه هلمند [هیرمند]، که از افغانستان سرچشمه گرفته و به ایران سرازیر می شود، حتی بدتر هم شده بود.” به نوشته پارسونز از نظر شاه، اگرچه پیمان نظامی منطقه ای سنتو نقش کوچکی در عرصه بین المللی داشت، ولی نشانگر و تضمین کننده ائتلاف رسمی و ساختار استراتژیک روابط وی با غرب بود. در رابطه با مساله کردها و عراق پارسونز عنوان کرد که شاه بر این باور بود که با امضای قرارداد الجزایر در مارس ۱۹۷۵ و رها کردن حمایت از کردهای عراقی، موفق شده از وابستگی حکومت عراق به شوروی بکاهد. در مورد روابط با غرب و رهبران اروپا و آمریکا پارسونز معتقد بود که شاه باور و فلسفه خاص خود را دارد: “روابط با غرب به عنوان سیاست تعادل متقابل ایران در برابر خطر شوروی باقی مانده است. ولی ایرانی ها از این هم عمیق تر می شوند. شاه فکر می کند ایرانیان از نظر نژادی مردمانی با ریشه هند و اروپایی هستند که به مراتب به اروپای غربی نزدیکتر از همسایگان عرب سامی خود هستند … شاه معتقد است که دمکراسی غربی در حال رسیدن به دوره فرسایش، دوره فقدان انضباط نفس و نداشتن حس انگیزه ای است که ابتکارهای سیاسی را به کمونیست ها واگذار کرده است. شاه معتقد است سیاستمداران در هر دو سوی اقیانوس آرام در طول یک دهه گذشته به طرز وحشتناکی خود را تن پرور نشان داده اند.” به نوشته پارسونز، این گونه انتقادهای شاه به سیاست های غربی و اهمیت راهبردی و منطقه ای ایران بود که او را مصمم می کرد ضمن نزدیک نگاه داشتن هر چه بیشتر خود به غرب وابستگی خود را به آن در حداقل نگاه دارد. در ادامه این گزارش، محور روابط ایران و آمریکا مساله امنیت ذکر شده است. با این همه شاه در رابطه با جیمی کارتر رئیس جمهور جدید آمریکا چندان مطمئن نبود: “در حال حاضر شاه به روابط خود با دولت کارتر مطمئن نیست. شاه می داند که ایران می تواند در برابر تاکید رئیس جمهور آمریکا بر حقوق بشر دچار ضعف شود و نگران است که این مساله بر سیاست صادرات جنگ افزار از سوی واشنگتن تاثیرگذار باشد.” سفیر بریتانیا در تهران در ادامه گزارش خود این پرسش را مطرح می کند که واکنش غرب به سیاست های شاه چگونه باید باشد؟ پارسونز همچنین در بررسی چالش های عمده غرب برای تعیین سیاست راهبردی اش در قبال ایران بر سه محور عمده تاکید می کند: سیاست های نفتی شاه به عنوان “عقاب اوپک”، تعیین تکلیف سیاست های تسلیحاتی غرب در برابر مساله حقوق بشر در ایران، و لزوم تصمیم گیری در برابر اتهام سیاست جمع آوری سلاح توسط شاه به انگیزه توسعه طلبی یا بی ثبات کردن منطقه. در سال ۱۹۷۷ نیز با وجود پایان یافتن جنگ داخلی و شکست شورشیان مارکسیست ظفار، نیروهای مسلح ایرانی خاک عمان را ترک نکردند. این خواسته ای بود که با وجود بروز مشکلاتی برای ایران، هم کشورهای غربی و هم دولت عمان بر انجام آن تاکید داشتند و دولت ایران نیز آن را در راستای سیاست منطقه ای و راهبردی خود می دید. چارلز تردول، سفیر وقت بریتانیا در سازمان ملل متحد، در گزارشی محرمانه به تاریخ ۲۸ ژوئن، ضمن انتقال محتوای گفتگوی خصوصی خود با مهرداد خوانساری، دبیر اول هیات نمایندگی ایران در سازمان ملل، به بررسی مساله حضور نظامی ایران در عمان پرداخت. به گفته خوانساری که ملاقات به درخواست او صورت گرفته بود، این نگرانی وجود داشت که با خروج اجباری دیر یا زود نیروهای مسلح ایرانی از خاک عمان، ایرانی ها دریابند که با این عقب نشینی خود مطلقا کمکی به عمانی ها نکرده اند، هر چند که تاکنون نیز ایران جایزه ای، مثلا تجاری، برای این امداد رسانی نظامی به عمان دریافت نکرده اند. خوانساری این سوال را مطرح کرده بود که اگر ایران به عمان کمک نکرده بود، آیا در غیاب نیروهای ایرانی، واقعا دولت عربستان، با توجه به مناقشه مرزی بین عمان و عربستان، قادر به چنین تاثیر گذاری سیاسی و یاری رسانی به دولت مسقط در برابر شورشیان ظفار بود؟ این دیپلمات ایرانی ضمن تایید بر اهمیت اقدام نظامی ایران در خمایت از سلطنت عمان در راستای حفظ منافع و ثبات منطقه، نگرانی خود را از بی توجهی قدرت های غربی به این اقدام ایران و تبعات خروج ایران از عمان مطرح کرد. تردول با رد نگرانی خوانساری عنوان کرده بود لشکرکشی ایران به عمان در عین حال این که کمک به آن کشور محسوب می شد کمک به امنیت و ثبات منطقه، خود ایران و به طور کلی غرب در جهت از بین بردن یک شورش مسلحانه بود. خوانساری از تردول پرسیده بود که آیا واقعا جمهوری دمکراتیک خلق یمن از خروج نیروهای مسلح بریتانیا و ایران از عمان برای عادی سازی روابط خود با عمان به عنوان پیش شرط نام برده است؟ تردول با طفره رفتن از پاسخ گویی صریح گفت بهبود روابط مسقط با عدن یک واقعیت انکار نشدنی است. اگرچه تعداد کمی نیروی ایرانی در عمان باقی مانده اند، ولی یمنی ها بدشان نمی آید در صحنه داخلی از خروج ایرانی ها به عنوان پیروزی کوچکی در مذاکرات خود با عمان یاد کنند. با این وجود به گفته تردول، مساله روالط عمان و جمهوری خلق یمن پیچیده تر از آن است که حضور یا عدم حضور نیروهای خارجی در آن تاثیرگذاری چندانی داشته باشد. گفتنی است تردول که سال گذشته درگذشت، یکی از ۵۰ دیپلمات ارشد بریتانیایی بود که در اواخر آوریل سال ۲۰۰۴ و به مناسبت اولین سالگرد اشغال عراق با انتشار نامه سرگشاده ای به نخست وزیر وقت بریتانیا از وی خواستند تا از نفوذ خود استفاده کرده و سیاست آمریکا در قبال خاورمیانه را تغییر دهد و یا از سیاست های کنونی واشنگتن در خاور میانه فاصله بگیرد. یکی از مشکلات پنهان و در عین حال دردسر آفرین سیاست خارجی ایران در سال ۱۹۷۷، وجود روابط سیاسی و اقتصادی بین آن کشور با رژیم نژاد پرست آفریقای جنوبی و احتمال برقراری آن با رودزیا (زیمبابوه فعلی) بود که مورد تحریم اکثریت جامعه بین المللی بودند. این مساله در دیدار روز ۱۴ مارس شاه و هویدا نخست وزیر با دیوید اوئن وزیر خارجه بریتانیا در کاخ نیاوران به صورت تلویحی و گذرا و در دیدارهای مکرر پارسونز با شاه و دیگر مقامات ایرانی به صراحت مورد بحث قرار گرفت. همچون مقوله حقوق بشر، در زمینه روابط ایران با آفریقای جنوبی و رودزیا نیز لندن، همانند واشنگتن، از یک سو می خواست تا آشکارا علیه تعهدات بین المللی رفتار نکند و از سوی دیگر هیچ اقدامی در جهت ناراحت کردن شاه و خدشه دار نمودن روابط ایران و بریتانیا برندارد. طبیعی بود که توجه کامل به این دو ملاحظه و رعایت کامل هر دو همواره برای بریتانیایی ها میسر نبود. منابع مختلف درباره روابط اقتصادی و سیاسی آشکار و نهان ایران و آفریقای جنوبی تحت تحریم مطالبی انتشار داده اند، ولی به گفته یک دیپلمات حکومت سابق ایران، رابطه با رودزیا امری بود که بسیاری از مقامات ایرانی نیز از آن مطلع نبودند. با این همه، یک گزارش سری مبسوط وزارت خارجه بریتانیا، به تاریخ ششم اوت، نشانگر مشارکت اقتصادی حکومت ایران در زمینه ساخت و ساز و شهرک سازی در رودزیا به واسطه شرکت های ثبت شده در آفریقای جنوبی بود. ظاهرا پی دبلیو بوتا نخست وزیر آفریقای جنوبی ایران را به سرمایه گذاری در رودزیا ترغیب کرده بود، ولی ایران با توجه به مشکلات بین المللی در انجام آن تردیدهایی داشت. بر اساس اسناد موجود نخست وزیر آفریقای جنوبی، دولت ایران را تشویق کرده بود تا از حربه اقتصادی و نفت استفاده کرده و اروپا و آمریکا را در مورد همکاری خود با حکومت های پرتوریا و سالیسبوری ساکت و برکنار نگاه دارد. شاه در یکی از دیدارهای خود با پارسونز ضمن ابراز نگرانی از آینده رودزیا، تلویحا جوشوآ نکومو، یکی از رهبران سیاه پوستان رودزیا، را به رابرت موگابه، شریک و متحد سیاسی وی، ترجیح داده و از موگابه به عنوان یک “مارکسیست روستایی” یاد کرد. شاه همچنین ائتلاف نکومو و موگابه را “ازدواجی مصلحتی” خطاب کرده بود که موقتی و کوتاه مدت خواهد بود. پیش بینی ای که مدت کوتاهی پس از روی کار آمدن دولت سیاهان در سالیسبوری (هراره) پایتخت زیمباوه و غلبه گروه موگابه دقیقا به وقوع پیوست. مساله همکاری های پنهان حکومت ایران با رژیم های آپارتاید آفریقای جنوبی و احتمالا رودزیا، در روزنامه بریتانیایی فایننشال تایمز و توسط یک خبرنگار قدیمی به نام رابرت گراهام افشا شده بود. گراهام یکی از فعال ترین روزنامه نگاران منتقد حوزه ایران در بریتانیا بود که تقریبا در همین ایام کتابی انتقادی و پر سر و صدا علیه حکومت پهلوی با عنوان “ایران: سراب قدرت” نوشت که بعدها به زبان فارسی نیز ترجمه و منتشر شد. برخورد مماشات جویانه بریتانیا و آمریکا با ایران دارای ارتباط با حکومت های نژاد پرست آفریقای همواره در رسانه های خبری غربی به عنوان نمونه ای از سیاست های دوگانه لندن و واشنگتن در قبال تهران تلقی می شد.

پیش از آغاز دهه 40 و چند سالی پس از کودتای 28 مردادماه 1332 حرکت هایی برای به صحنه بردن نمایش آغازشد. تشکیل گروه تئاتر آناهیتا، گروه اسکار و گروه تئاتر ملی در این سالها اتفاق افتاد. شاید یکی از ویژگی های این دوران وجود متون نمایشی بود که این متون چه به شکل ترجمه و چه به صورت آفرینش توسط نویسندگان ایرانی مرتب در دسترس گروه های اجرایی قرار می گرفت. تئاتر ایران در این دوران برای آفرینش هنری خود دارای نمایشنامه نویس شد که از میان آنها غلامحسین ساعدی (گوهر مراد)، بهرام بیضایی و اکبر رادی از جایگاه خاصی برخوردار شدند. این سه نفر مثلثی را به وجود آوردند که با ذکر نام یکی از آنها، ناخودآگاه نام دو تن دیگر در ذهن خانواده تئاتر و دوستداران تئاتر ایران تداعی می شود. در میان این سه نمایشنامه نویس، غلامحسین ساعدی یک روانپزشک بود که رمان و داستان هم می نوشت و تجربه شغلی او نیز در شخصیت پردازی آثارش سهم بسزایی داشت. نوشته های او عموماً برمبنای واقع گرایی شکل می گرفت که نمادگرایی درآن نیز نقش داشت. بهرام بیضایی پژوهشگری نمایشنامه نویس و فیلمنامه نویس است که آثارش را برای کارگردانی خویش می نویسد. او دغدغه هویت را دارد و سبک کاری او بر مبنای شاخص ها و نشانه های نمایش شرقی و به ویژه ایرانی است. اما اکبررادی در میان این سه تن تنها نمایشنامه نویس باقی ماند. هرچند او پیش از آنکه نمایشنامه بنویسد، در سن 20 سالگی به خاطر نوشتن داستان باران برنده جایزه اول موسسه مطبوعاتی اطلاعات شد، اما با نوشتن اولین نمایشنامه تمرکز کاری خود را برای آفرینش این گونه هنری قرار داد. یکی از ویژگی های نمایشنامه های اکبررادی در آن است که تنها مناسب برای اجرا نیست، بلکه آنها را می توان به عنوان یک داستان بلند و یا رمان خواند. در نمایشنامه های بلند او تقریبا برای هر پرده یا صحنه ای عنوان ویژه ای انتخاب شده است. اکبر رادی زاده رشت است. او در سن 11 سالگی به خاطر ورشکستی پدر همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد. در رشته علوم اجتماعی وارد دانشگاه شد و معلمی شغلی بود که او با آن امرار معاش می کرد. اکبر رادی نمایشنامه روزنه آبی را در سال 1339 وقتی 21 سال داشت به اتمام رساند و برای مطالعه آن را به احمد شاملو داد. نمایشنامه مورد پسند احمد شاملو قرار گرفت و ترتیبی داد تا شاهین سرکیسیان آنرا کارگردانی کند. نمایشنامه های اکبررادی بر مبنای واقع گرایانه نوشته شده اند و بیش از آنکه به نمادها توجه داشته باشد، گزینه های دقیق از بطن زندگی در ساختار درام او راه پیدا کرده اند. درام های او به خاطر همین موضوع می تواند مخاطب های عام تری را جذب خود کند. طنزهای گزنده و تلخ همراه با شور و شعف در دیالوگ های جاندارش، تاثیرپذیری از چخوف و ایبسن را در آثار او نمایان می کند. ولی این تاثیرپذیری در جهت غنای نمایش است و مخاطب تنها با مختصات یک زندگی ایرانی مواجه است. انتخاب شهرهای شمال کشور به ویژه شهر رشت به عنوان مکان برای اغلب نمایشنامه ها یکی از ویژگی آثار اوست. منطقه شمال ایران در تحولات سیاسی، فرهنگی و هنری به ویژه هنر تئاتر نقش مهمی را در تاریخ معاصر ایران ایفا کرده است، اضافه بر آنکه وضعیت جغرافیایی و آب و هوایی آن، هم وجه دراماتیک نمایشنامه ها را پر رنگ می کند و هم کمک شایانی به جملات شاعرانه درام نویس است. اکبر رادی در چند نمایش مانند از پشت شیشه ها، خانمچه و مهتابی از شکل نمایشی رایج خود خارج می شود و به نوعی بیگانه سازی نزدیک می شود ولی دیالوگ های آن دارای همان ویژگی است که دیگر آثار او داراست. اگر سه دوره کاری برای اکبر رادی در نظر گرفته شود می توان آثار او را به پیش از انقلاب، در آستانه انقلاب و پس از انقلاب تقسیم کرد. نویسنده در نمایشنامه های بخش اول در زمان نمایش زندگی می کند و اتفاقات نمایشی را خلق می کند. مانند روزنه آبی، لبخند باشکوه آقای گیل و… در بخش دوم مانند منجی در صبح نمناک در آستانه ورود به عصر تازه ای خود را برای دنیایی تازه آماده می نماید. نمایشنامه های نوشته و اجرا شده اکبر رادی در بخش سوم فاصله نویسنده از زمان نمایش است که در این فاصله آنچه گذشت را به تصویر می کشد. پلکان، آهسته با گل سرخ، ملودی شهربارانی و… از این جمله آثارند. اکبررادی در طول حیات خود بیش از 20 نمایش برجا گذاشته است و سه مجموعه مقالات از او چاپ شده است و تنها یک مجموعه داستان به نام جاده از او منتشر شده است.

• به گزارش ایسنا ، مسوولان باشگاه النصر اعلام کردند که از تیم استقلال تهران به دلیل عدم رعایت قوانین و مقررات در انتقال فرهاد مجیدی به فیفا شکایت کرده‌اند. مسوولان باشگاه النصر معتقدند که مراحل قانونی در انتقال فرهاد مجیدی صورت نگرفته است.

• بنا بر اعلام فدراسیون فوتبال بوسنی و هرزگوین، لوتار ماتیوس، بازیکن پیشین تیم ملی آلمان در حال مذاکره برای پذیرفتن سمت سرمربیگری تیم ملی این کشور است. زلاتکو کرانیکار و مهو کودرو دیگر گزینه‌های مربیگری بوسنی هستند. نام ماتیوس چندی پیش به عنوان یکی از جانشینان احتمالی اوتمار هیتسفلد در بایرن مونیخ مطرح شده بود.

• به گزارش خبرگزاری ها، روی هاجسون به عنوان سرمربی جدید فولام معرفی شد. هاجسون باید تلاش کند تا فولام را از خطر سقوط نجات دهد. فعالیت این مربی در تیم جدیدش از روز ۳۰ دسامبر شروع خواهد شد.

• به گزارش ایسنا، در حالی که فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری و کمیته برگزاری المپیک از حسین رضازاده و رشید شریفی دو وزنه‌بردار فوق سنگین ایران برای حضور در مسابقه‌های آزمایشی المپیک در شهر پکن دعوت کرده است، رضازاده گفته هنوز برای حضور در این رقابت ها تصمیم نهایی خود را نگرفته و به احتمال فراوان در این رقابت ها شرکت نمی کند.

• در حالی که تمامی رسانه های ایرانی و خارجی و حتی سایت فیفا از انتخاب آرتور جورجه به عنوان سرمربی تیم ملی خبردادند، علی رغبتی، یکی از اعضای کمیته انتقالی در گفتگو با خبرگزاری مهر عنوان کرد شانس جورجه به اندازه سانتینی، نویرورر و زمان است و در جلسه روز یکشنبه کمیته انتقالی تکلیف این مربی مشخص خواهد شد.

• حمید نیک نفس، مدیر عامل باشگاه مس کرمان در گفتگو با خبرگزاری فارس عنوان کرد که حضور ژوران ویرا در این تیم منتفی شده است و ایلی ایلاچی و نومبرتو کویلیو گزینه های بعدی مربیگری مس خواهند بود.

• به گزارش خبرگزاری فارس، انریکه خواکین، مدیر ارشد استعدادیابی باشگاه رئال مادرید که اکنون در امارات به سر می‌برد، در نشست با نمایندگان باشگاه استقلال تهران، خبر از انجام دیداری تدارکاتی بین دو تیم ملی ایران و اسپانیا به صورت رفت و برگشت داد. به گفته وی دیدار نخست در تهران برگزار خواهد شد و دیدار برگشت در اسپانیا است.

• پس از مذاکرات مسوولان تیم ملی فوتبال ایران با آرتور جورجه، چندین روزنامه از انتخاب او انتقاد کردند و مدعی شدند که این مربی پرتغالی مشکلات جسمانی دارد. روزنامه اعتماد نوشت که جورجه در گذشته تومور مغزی داشته است. حشمت مهاجرانی نیز در گفتگو با ایران ورزشی عنوان کرد که این مربی در سلامت کامل به سر نمی برد.

• به نوشته خبر ورزشی حسین کعبى،‌ بازیکن ایرانی تیم لستر انگلیس، براى‌ حضور مجدد در فوتبال‌این کشور نیاز به‌ گرفتن‌ مجوز کار دارد و به دلیل اینکه در ۷۵ درصد بازیهای تیم ملی در سال گذشته حضور نداشته نمی تواند به تیم‌ کوئینزپارک‌رنجرز بپیوندد. البته ظاهرا این بازیکن از تیم‌هایى‌ در‌ آلمان، اسپانیا و ترکیه‌ پیشنهاد دارد. گفته‌ مى‌شود کعبى‌ تمایلى‌ به‌ حضور مجدد در پرسپولیس‌ ندارد.

• به گزارش ایرنا به دلیل در گذشت آیدین نیکخواه بهرامی، بازیکن تیم ملی بسکتبال ایران و باشگاه صبا باتری مسابقات قهرمانی باشگاه‌های برتر ایران به مدت دو هفته تعطیل شد و بدین ترتیب بازیهای هفته‌های نهم و دهم از مرحله برگشت لیگ برتر برگزار نخواهد شد.

• به نوشته روزنامه آس اسپانیا، خوان لاپورتا، رئیس باشگاه بارسلونا در پی اعتراض شدید هواداران تیمش تصمیم به اخراج ریکارد مربی و رونالدینیو ستاره برزیلی این تیم گرفته است. وی همچنین قرارداد چند بازیکن محبوب هواداران را نیز به سرعت تمدید کرد. از ارنستو والورده سرمربی اسپانیول، مارکو فان باستن سرمربی تیم ملی هلند و پپ گواردیولا سرمربی تیم دوم بارسلونا به عنوان گزینه های جانشینی فرانک ریکارد نام برده شده است.

• رضا عنایتی در گفتگو با ایرنا مدعی شد با اینکه نام او و رسول خطیبی در فهرست ۵۰ نفره بازیکنان تیم ملی قرارندارد، اما از سوی فدراسیون فوتبال برای باشگاه الامارات دعوتنامه آمده و فدراسیون فوتبال خواهان حضور او وخطیبی در تیم ملی شده بود.

امتیاز این روزنامه در اختیار حزب کارگزاران است که از وفاداران علی اکبر هاشمی رفسنجانی، رئیس مجلس تشخیص مصلحت نظام و رئیس جمهور سابق در سال های 1989 تا 1997، تشکیل شده است. مهران کرمی، سردبیر جدید این روزنامه، زمانی برای ستون آزاد روزنامه های ممنوع شده شرق و هم میهن قلم می زد.وی در سرمقاله ای در شماره یکشنبه این روزنامه نوشت: “کارگزاران در شکل تازه می کوشد تا میان آرمانگرایی و عملگرایی پل بزند و توازنی میان اصلاح گرایی و محافظه کاری برقرار کند تا هیچ یک فدای دیگری نشود.” وی افزود: “مسیر پیش رو دشوار است. اردوگاه ها و گروه های سیاسی، به خصوص آنها که در قدرت هستند و آنهایی که در صدد رسیدن به قدرت هستند، باید تساهل خود را برای فائق آمدن بر مشکلات این مسیر افزایش دهند.” حزب کارگزاران سازندگی برای نخستين بار در آوریل 2006 دست به انتشار کارگزاران زد اما روزنامه در ماه سپتامبر تعطیل شد.دلایل تعطیلی “کارگزاران” مشکلات مالی گزارش شد اما آقای کرمی در مصاحبه با بی بی سی گفت مایل نیست در این مورد اظهار نظر کند: “من خوش ندارم که درباره دلایل ناکامی کارگزاران در دوره گذشته صحبت کنم. شاید دلیل آن (تعطیلی) هم الزاما و صرفا دلایل مالی نباشد. به هرحال شاید دلایل دیگری هم بوده.” سردبیر این روزنامه همچنین گفت این نشریه سعی خواهد کرد ضمن حرفه ای بودن دیدگاه هایش “مغایر حزب کارگزاران نباشد.”سردبيری کارگزاران را در دوره پیش محمود صدری به عهده داشت که پيشتر از گردانندگان روزنامه های همشهری و هم ميهن، دو روزنامه نزديک به کارگزاران بود. هسته اصلی کارگزاران سازندگی را شماری از اعضای دولت اکبر هاشمی رفسنجانی، رئيس جمهور وقت ايران در مارس 1996 (اسفند 1374) با انتشار فهرستی از نامزدهای مورد حمايت خود برای انتخابات دور پنجم مجلس شورای اسلامی بنا نهادند و سپس آن را به حزب تبديل کردند. آقای هاشمی رفسنجانی “پدر معنوی” کارگزاران سازندگی تلقی شده است.اولويت دادن به فضای باز اقتصادی و اجتماعی در مقابل آزاديهای سياسی، ويژگی اصلی خط مشی حزب کارگزاران سازندگی به شمار می رود.

آنطور که رسانه های ایران از رضا کسایی زاده، مدیر عامل شرکت گاز ایران، نقل کرده اند، دلیل این توقف ‘پاره ای تعمیرات’ از جانب ترکمنستان اعلام شده است. به گفته این مقام مسئول ایرانی گاز وارداتی از ترکمنستان حدود پنج درصد از کل مصرف این کشور را تأمین می کند و توقف واردات آن قطع گاز در برخی مناطق شمالی ایران - به ویژه در استان مازندران - را به همراه داشته است. ایران دومین ذخایر گازی شناخته شده جهان را پس از روسیه در اختیار دارد و خود از کشورهای صادر کننده گاز به شمار می رود. در عین حال هم ایران و هم روسیه بخش کوچکی از مصرف گاز داخلی خود را از ترکمنستان وارد می کنند که تنها به همین دو کشور گاز صادر می کند. ترکمنستان چندی پیش بهای گاز صادراتی خود به روسیه را افزایش داد و از همین رو برخی ناظران اشاره کرده اند که اختلال به وجود آمده در صادرات این کشور به ایران نیز ممکن است به بهای گاز ربط داشته باشد. یک مقام ارشد شرکت ملی گاز ایران در گفتگو با خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، این احتمال را رد نکرده و گفته است:

 ”يكی از دلايل قطع گاز می ‌تواند هشدار برای افزايش قيمت گاز باشد، ولی الزاما اين گونه نيست.” مسئولان شرکت ملی گاز ایران از مردم خواسته اند درصدی از مصرف خود بکاهند تا کمبود پیش آمده جبران شود و اختلالات احتمالی بعدی به وجود نیاید. آنطور که ایسنا به نقل از آقای رمضانی، مدير گازرسانی شركت ملی گاز ايران، گزارش کرده مصرف گاز در این کشور نسبت به سال گذشته حدود ده درصد افزایش یافته است.

در حکم انتصاب آقای رحیم مشایی، که ریاست سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ایران را نیز بر عهده دارد، آمده است که مرکز گفتگوی تمدن ها “با همه امکانات و نیروی انسانی” در مرکز مطالعات جهانی شدن ادغام می شود و به طور مستقیم زیر نظر رئیس جمهور فعالیت خواهد کرد. دستور تازه رئیس جمهور ایران به این معنا است که محمد نهاوندیان - رئیس اتاق بازرگانی ایران - نیز، که تا کنون ریاست مرکز مطالعات جهانی شدن را بر عهده داشت، از سمت خود برکنار شده است. مرکز گفتگوی تمدن ها که با حکم ادغام می توان آن را عملا منحل شده دانست، در دیماه سال 1377 و بعد از آنکه آقای خاتمی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد پیشنهاد داد سال 2001 میلادی را سال گفتگوی تمدن ها بنامند، در ایران تشکیل شد. ریاست مرکز گفتگوی تمدن ها در ابتدا بر عهده مهدی فریدزاده از مشاوران آقای خاتمی - و بعدها سفیر ایران در واتیکان - بود، اما پس از کناره گیری عطاءالله مهاجرانی از سمت وزارت فرهنگ و ارشاد، این مرکز به وی سپرده شد. در سال های آخر ریاست جمهوری محمد خاتمی، فعالیت های مرکز گفتگوی تمدن ها نیز کاهش یافت و چندی نیز پس از رفتن آقای مهاجرانی تحت نظر محمود بروجردی ادامه کار داد تا در نهایت با اتمام دوران آقای خاتمی به زیرمجموعه ای از سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی بدل شد. در دو-سه سال اخیر طی دوره ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد، از مرکز گفتگوی تمدن ها اثر چندانی باقی نمانده بود و حکم تازه رئیس جمهور ایران را می توان پایان عمر رسمی این نهاد دانست.

 فعالیت های این مرکز و اساسا نظریه گفتگوی تمدن ها که محمد خاتمی از آن دفاع می کند، پیش از این انتقادهایی را نیز از سوی جناح های موسوم به محافظه کار در ایران برانگیخته بود. از آخرین موارد این انتقادها سخنان محمدتقی مصباح یزدی بود که حدود یک ماه پیش گفته بود “گفتگوی تمدن ها پشتوانه منطقی ندارد … و نتایج آن به نفع دشمنان خارجی و برخی احزاب داخلی است.” در این انتقادها که خبرگزاری مهر گزارش آن را منتشر کرد، آمده بود: “بايد مشخص شود که چرا گفتگوی تمدن‌ ها با خرج ‌های کلان ميليون دلاری و در فضايی بسته انجام می ‌شود که به طور قطع [چنین] امری رويکرد ملی نخواهد داشت.”

براي ديدن در اندازه بزرگتر اينجا را كليك كنيد

آقای متکی که در کنفرانسی خبری در حاشیه جشن عید غدیر در وزارت امور خارجه ایران صحبت می کرد، گفت: “حداكثر تا تابستان سال آينده، طبق ضوابطی كه در چارچوب قرارداد وجود دارد نيمی از ظرفيت نيروگاه بوشهر وارد مدار می ‌شود.” این درحالی است که خبرگزاری رویتر از رئیس شرکت اتم استروی اکسپورت که مسئولیت ساخت نیروگاه بوشهر رابرعهده دارد نقل کرده است که این نیروگاه در بهترین شرایط در پایان سال آینده میلادی آغاز بکار خواهد کرد. اظهارات آقای متکی تنها دو روز پس از انتشار خبر ارسال دومین محموله سوخت هسته ای به ایران عنوان شد و وزیر خارجه ایران گفت تکمیل روند ارسال سوخت در حداقل هفت مرحله انجام خواهد شد که این فرایند “زمینه تزریق سوخت و راه اندازی نیمی از نیروگاه بوشهر را فراهم می کند.” روسیه در روز 17 دسامبر، اولین محموله سوخت اتمی شامل 80 تن میله سوخت اورانیوم را به ایران فرستاد.

“رشد 100 درصدی روابط اقتصادی با روسیه”

منوچهر متکی پس از اعلام خبر زمان آغاز به کار نیروگاه بوشهر، ابراز امیدواری کرد که “با توجه به گامهایی که برداشته شده” همکاری اقتصادی ایران و روسیه طی چند سال اینده “کاملا دگرگون” و “در جهت منافع دو کشور” خواهد شد. وزیر خارجه ایران از اینکه روسیه درباره نیروگاه بوشهر “تصمیمی را که مدتی قبل اعلام کرده بود” عملی ساخته، و همچنین از نحوه اجرای قرارداد میان ایران و روسیه ابراز خشنودی کرد. آقای متکی همکاری نظامی ایران و روسیه را “در حد قابل قبولی” دانست و گفت روابط تجاری ایران و روسیه در سال 2007 نسبت به سال قبل میلادی 100 درصد رشد داشته است. نیروگاه هزار مگاواتی بوشهر بیش از پنج درصد برق مصرفی ایران را تولید خواهد کرد. مقام های ایران تاکید کرده اند که برای تامین نیاز الکتریسیته ایران، لازم است تا سال 2020، شرایط تولید 20 هزار مگاوات برق را فراهم کنند و بر همین اساس علاء الدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس و همچنین غلامرضا آقازاده رئیس سازمان انرژی اتمی در طی هفته های اخیر، از آغاز ساخت یک نیروگاه اتمی 360 مگاواتی بومی در شهر دارخوین در استان خوزستان خبر داده اند.