هفته نامه اکونومیست چاپ لندن در شماره 23 اوت گزارشی را به تشدید محدودیت های سیاسی در ایران اختصاص داده است.
این گزارش که با عنوان “جمهوری اسلامی وحشت: بازگرداندن انقلاب، سلب آزادی های مدنی” چاپ شده با اظهارات اخیر آیت الله محمود هاشمی شاهرودی آغاز می شود که گفته است با وجود اتهامات بیگانگان، کشور او تصویری مطلوب را به جهان اسلام ارائه می دهد. اکونومیست می نویسد که در صورتی اعتماد به نفس آقای شاهرودی می توانست موجه جلوه کند
|
اکونومیست: ممکن است جهانیان بیشتر نگران بلندپروازی های هسته ای ایران باشند اما برای اکثر ایرانیان، موضوعی که سایر مشکلات مانند فقر، بیکاری و خطر جنگ با آمریکا را تحت الشعاع قرار می دهد مساله حقوق بشر است
|
که اخبار رسیده از جمهوری اسلامی به مواردی از نشان دادن عطوفت مانند آزادی هاله اسفندیاری، پژوهشگر ایرانی - آمریکایی به قید وثیقه از شش ماه حبس به اتهام جاسوسی یا عفو چهار هزار زندانی در سالروز ولادت امام حسین منحصر می شد. اما به نوشته اکونومیست، با توجه با اینکه دولت محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور، به تلاش خود برای بازگرداندن تندروی های سال های اول انقلاب سال 1979 در رواج معیارهای اخلاقی و احساسات بیگانه ستیزی شدت می بخشد، تحولات خوشایند اخیر بر پسزمینه ای تیره و تار به نمایش گذاشته شده است. این هفته نامه می افزاید که ممکن است جهانیان بیشتر نگران بلندپروازی های هسته ای ایران باشند اما برای اکثر ایرانیان، موضوعی که سایر مشکلات مانند فقر، بیکاری و خطر جنگ با آمریکا را تحت الشعاع قرار می دهد مساله حقوق بشر است. اکونومیست می نویسد که چنین احساسی تعجب آور نیست زیرا ایران در ماههای اخیر شاهد گسترده ترین تهاجم علیه آزادی های مدنی از اوایل دهه 1980 به بعد بوده و پاکسازی افراد مظنون به دارا بودن گرایش های لیبرالی، دانشگاه ها را به نابودی کشانده و تعطیلی های مکرر باعث سکوت روزنامه های مخالف شده است که زمانی نظر خود را با صراحت مطرح می کردند.
|
اکونومیست: آیت الله شاهرودی اخیرا در یک مصاحبه گفت که اگر ایران می خواهد انقلابش به الگویی برای سایرین تبدیل شود، یکی از ضروریات اولیه می تواند سامان دادن به اوضاع اقتصادی باشد هرچند می توان به توصیه رییس قوه قضاییه این نظر را هم افزود که راه دیگر رسیدن به همین هدف رفتار بهتر دولت ایران با مردم ایران است
|
نویسنده این گزارش ضمن یادآوری بازداشت تعدادی از پژوهشگران ایرانی - آمریکایی، می افزاید که از اول سال جاری موج بازداشت گروه های مختلف، از مدافعان حقوق زنان گرفته تا رهبران دانشجویان، اعضای سندیکاها و روزنامه نگاران منتقد، زندان های ایران را با چنان ازدحامی روبرو کرده که پلیس ناگزیر شده است ساختمان های دیگری را برای این منظور مصادره کند.
اکونومیست می نویسد که تنها فعالان سیاسی در معرض خطر قرار ندارند بلکه مقامات امنیتی به خود می بالند که مبارزه علیه “بدحجابی” از ماه آوریل تا کنون گریبانگیر بیش از پانصد هزار نفر شده است در حالیکه این مبارزه به هشدار، تشکیل پرونده و بازداشت زنان محدود نشده و دامنه آن به جوانان دارای آرایش موی نوع غربی، طرفداران موسیقی راک، فروشندگان لباس های غیرمجاز و معاشرت دختران و پسران هم تسری یافته است در حالیکه برخلاف سال های گذشته که پس از چند هفته از شدت اینگونه اقدامات کاسته می شد، این بار این عملیات نه تنها تمام نشده بلکه شدت بیشتری هم پیدا کرده است.
انتقاد از فشار و خشونت
این هفته نامه می افزاید که شدت سرکوب ها به همان اندازه دامنه آنها باعث انتقاداتی شده زیرا عملیات پلیس غالبا با شکایت از توسل به خشونت همراه بوده که در مواردی، مانند کتک زدن افراد، به طور مستند هم ثبت شده است. همچنین، به گفته اکونومیست، با وجود کمبود فضای زندان، به نظر می رسد که کاربرد حبس انفرادی بیشتر شده است. اکونومیست می نویسد که در سال جاری، تعداد موارد اعدام در جمهوری اسلامی به 177 مورد، یعنی دو برابر سال قبل، افزایش یافته به نحوی که ایران در میان کشورهای جهان دارای بالاترین میزان اعدام به نسبت جمعیت شناخته شده است و سال جاری نه تنها شاهد جهش دیگری در صدور مجازات مرگ بوده بلکه این احکام در ملاء عام به اجرا گذاشته می شود و گاه تلویزیون دولتی نیز آنها را نمایش می دهد. این هفته نامه به نقل از مدافعان حقوق بشر می نویسد که توسل به این گونه رفتارهای خشونت آمیز حاصل ایجاد فضایی سرشار از بدگمانی بیمارگونه توسط دولتی است که هرگونه مخالفت مدنی را به توطئه خارجی نسبت می دهد و اظهارات اخیر رییس پلیس این گرایش را آشکارا به نمایش گذاشته است.
|
اکونومیست: از اول سال جاری موج بازداشت گروه های مختلف، از مدافعان حقوق زنان گرفته تا رهبران دانشجویان، اعضای سندیکاها و روزنامه نگاران منتقد، زندان های ایران را با چنان ازدحامی روبرو کرده که پلیس ناگزیر شده است ساختمان های دیگری را برای این منظور مصادره کند
|
اکونومیست از قول این مقام دولتی نقل می کند که پس از آنکه پلیس از برخورد با “مرتکبین انحطاط اخلاقی” فارغ شد نیروهای خود را متوجه کسانی خواهد کرد که “به نظریه پردازی درباره فساد” دست می زنند،
از جمله منتقدانی که رییس پلیس آنان را با توطئه های خارجی برای به راه انداختن “انقلاب نرم” در جمهوری اسلامی متهم کرد. اکونومیست می افزاید که در عین حال، تنها “جاسوسان خارجی” و “لیبرال های فاسد” منتقدان دولت نبوده اند بلکه حتی آقای شاهرودی، رییس قوه قضاییه، هم از سیاست های دولت ابراز ناخرسندی کرده است و از جمله در ماه ژوئیه، سنگسار یک مرد متهم به زنا را محکوم دانست و عفو عمومی اخیر را به عنوان اقدامی که به نشانه ناراحتی از تندروی های پلیس تعبیر شده است، به جریان انداخت. این هفته نامه می افزاید که به این ترتیب، آیت الله شاهرودی هم به طیف گسترده کسانی مانند مقامات سابق دولت، اقتصاددانان، مدیران صنعت نفت و بازرگانان می پیوندد که به نوبه خود سیاست های اقتصادی آشفته آقای احمدی نژاد، شامل اجبار بانک ها به کاهش نرخ بهره، ولخرجی در مورد طرح های زیربنایی پر هزینه و جایگزین کردن مدیران مورد احترام با وابستگان به خود را هدف حمله قرار داده اند.
|
اکونومیست: بسیاری از شخصیت های جمهوری اسلامی تایید می کنند که آنچه که برای ایران خطر ساز است فشار و تهدید آمریکا نیست بلکه سیاست های دولت است
|
اکونومیست در خاتمه می نویسد که بسیاری از شخصیت های جمهوری اسلامی تایید می کنند که آنچه که برای ایران خطر ساز است فشار و تهدید آمریکا نیست بلکه سیاست های دولت است. این هفته نامه در خاتمه یادآور می شود که آیت الله شاهرودی اخیرا در یک مصاحبه گفت که اگر ایران می خواهد انقلابش به الگویی برای سایرین تبدیل شود، یکی از ضروریات اولیه می تواند سامان دادن به اوضاع اقتصادی باشد هرچند می توان به توصیه رییس قوه قضاییه این نظر را هم افزود که راه دیگر رسیدن به همین هدف رفتار بهتر دولت ایران با مردم ایران است.
اصل خبر
Islamic Republic of Fear
Aug 23rd 2007
From the Economist print edition
Restoring the revolution, taking away civil liberties
Iran makes a grotesque spectacle of itself
THE head of Iran’s judiciary is a confident man. Despite foreign attempts at slander, Ayatollah Mahmud Hashemi Shahrudi recently declared, his country has presented a fine image to the world of Islamic law at work.
If news were limited to such mercies as the recent release, on bail, of Haleh Esfandiari, a 67-year-old Iranian-American academic, after six months in jail on charges of espionage, or the amnesty granted to 4,000 other prisoners on the occasion of the birthday on August 20th of Imam Hussein, a revered Shia martyr, Mr Shahrudi’s confidence might be justified. But these welcome developments come against a darkening backdrop, as the administration of President Mahmoud Ahmadinejad intensifies a campaign to reimpose the moral fervour, and xenophobic zeal, of the 1979 Islamic revolution’s early years.
The rest of the world may be more concerned about Iran’s nuclear ambitions. But for many Iranians, the issue that has begun to outweigh other troubles, such as poverty, unemployment and the danger of war with America, is human rights.
This is not surprising. Recent months have seen the largest crackdown on civil liberties since the 1980s. Purges of suspected liberals have decimated university faculties, and repeated closures have all but silenced the once-vociferous opposition press. Ms Esfandiari was the best-known of four Iranian-American scholars incarcerated earlier this year for alleged ties to American intelligence. Her colleagues remain in prison. But since the spring a wave of arrests has targeted everyone from women’s-rights advocates to student leaders, trade unionists and critical journalists, packing the country’s prisons so tight that police are commandeering other buildings as makeshift lock-ups.
Political activists are not the only ones at risk. Security officials boast that their campaign against “bad hijab”, which includes the warning, booking or detaining of women deemed insufficiently clad, but extends also to youths sporting “Western-style” haircuts, rock-music fans, shopkeepers selling indecent garments, and unmarried couples, has alone netted more than 500,000 offenders since April. And unlike previous dress-code enforcements, which tended to relax after a few weeks, this one appears to be growing stricter. Signs have appeared outside public hospitals declaring that only women wearing the head-to-floor chador, and not merely the headscarf, will be helped.
As much as the scale of the crackdown, its severity is raising eyebrows. Much of the police action has been accompanied by complaints of brutality, and in many cases by documentary evidence such as graphic footage of beatings, posted on dissident websites. Despite prison crowding, punitive use of solitary confinement appears to have grown more common. The number of executions nearly doubled last year, to 177, bringing Iran the unsavoury distinction of being the world’s heaviest user of capital punishment per head of population. This year has seen not only a further jump in the number of judicial killings but a return of mass public hangings, which are sometimes broadcast on state television.
Such harsher treatment, say rights activists, is partly a product of the paranoid atmosphere generated by a government that has deliberately associated any form of civil disobedience with alleged foreign plots. Recent remarks by the country’s chief of police made this link explicit. Once they had dealt with “propagators of moral decay”, he said, his forces would turn their attention to those who “theorise on corruption”, such as critics whom he tied to foreign conspiracies aimed at a “soft overthrow” of the Islamic Republic.
The dissent within
But foreign spies and decadent liberals are not the regime’s only critics. Mr Shahrudi, the chief judge, has himself voiced dismay over the government’s policies. In July he condemned the stoning to death of a man accused of adultery, and sponsored this month’s mass amnesty in what was seen as a sign of discomfort with police excess. He has also joined a broad range of former officials, economists, oil executives and businessmen in attacking Mr Ahmadinejad’s erratically autocratic economic policies, which have included forcing banks to slash interest rates, splurging on costly infrastructure projects and replacing respected technocrats with cronies.
Many establishment figures agree that, rather than American bluster, it is these policies that endanger the country. To paraphrase Mr Shahrudi in a recent interview, if Iran wishes its revolution to be a model, a good start would be to get its economy in order. Another way might be to treat its people better.
اخیرا پخش مصاحبه تلويزیونی هاله اسفندیاری، کیان تاجبخش و رامین جهانبگلو از تلویزیون ایران مسائل حول و حوش این گونه اعترافات را مجددا در جامعه ایران مطرح کرده است.
شبکه تلویزیونی آی تی ان (ITN) یا تلویزیون ایران یکی از موفقترین تلویزیونهای غیرسیاسی یا تجاری لس آنجلس است که درسه کانال فعالیت می کند؛ تلویزیون ایران یک که مطالب علمی و فرهنگی و برنامه های سرگرم کننده را پوشش می دهد، تلویزیون ایران دو که شامل موسیقی ایرانی و خبر است و تلویزیون پن که بیشتر به موسیقی غربی می پردازد.
این اخبار چگونه تهیه می شود؟
به طور کلی روابط رسانه های ایرانی در لس آنجلس با هم چگونه است یعنی حالت همکاری دارند؟ با هم قسمت می کنند؟
من سؤالم از شما این است که چرا حتی یک مدیر سیاسی نمی تواند بیاید کنار یک تلویزیون به قول شما تجارتی و به قول من تلویزیون غیر سیاسی بنشیند و حرف بزند.
من کمی اگر صریحتر بگویم؛ شما فرض کنید که این تلویزیونهایی که سیاسی اند یعنی می گویند که هدفشان مبارزه با حکومت ایران است، شماها را که غیر سیاسی هستید متهم می کنند که با حکومت ایران کار می کنید یا حکومت ایران از شما حمایت می کند.
اشکال چی بود یعنی شما بدون رعایت کپی رایت پخش کرده بودید؟
تیم ایران در رقابتهای کشتی فرنگی قهرمانی جوانان جهان با دو مدال طلا و یک مدال نقره به مقام سوم رسید.
پلیس ایران در دو هفته گذشته، 24 آرایشگاه زنانه و مردانه را در تهران به خاطر برداشتن زیر ابروی مردان و خالکوبی و آنچه فعالیت “خارج از ضوابط” این آرایشگاهها خوانده شده، تعطیل کرده است.
هفته دوم لیگ برتر فوتبال ایران با شکست تیم فوتبال استقلال تهران در برابر تیم ملوان بندرانزلی آغاز شد.
نخستین جلسه محاکمه یعقوب یادعلی، نویسنده ایرانی، روز اول شهریور ماه بدون حضور او در شعبه ۱۰۴ دادگاه جزایی یاسوج برگزار شد.
تیم ملی نوجوانان ایران در آخرین دیدار مرحله دوم مسابقات والیبال قهرمانی نوجوانان جهان با وجود شکست برابر تیم آرژآنتین به مرحله نیمه نهایی این مسابقات صعود کرد.
