Behesht Street خيابان بهشت

آقاي دايي ابتدا ميخواهم براي شما يك پيش زمينه آغاز كنم ميدانيد كه پس از كوچ آقاي يزداني خرم از فدراسيون واليبال به فدراسيون كشتي ، آقاي داورزني رياست فدراسيون واليبال را عهده دار شد در اينكه لباس رياست فدراسيون واليبال بر تن آقاي داورزني گشاد است هيچ شكي نيست اما مشكل از زماني آغاز شد كه ايشان براساس قانون نانوشته اي كه شوربختانه در ايران بسيار رايج است و مي گويد : " هنگامي كه رياستي را بدست آوردي تمامي افراد قديمي را به حاشيه بران و افراد تازه كار را بر سر كار قرار بده تا كسي بر عملكردت ايرادي نگيرد" عمل نمود ، ايشان كار را به جايي رساند كه حتي تيم ملي را نيز خود انتخاب مي نمود و يك مربي پروازي انتخاب نمود به نام زوان گائيچ ، آقاي گائيچ كه از بزرگان مربي گري جهان است هرگز نتوانست افراد خوبي را كه جزو بهترين بازيكنان ليگ واليبال ما (همچون تركاشوند و ... كه بتازگي بر بام واليبال باشگاههاي آسيا ايستادند) هستند را ببيند و بر همين اساس در مسابقات انتخابي المپيك تيم ما هيچ حرفي براي گفتن نداشت ولي بنا به گفته بسياري از كارشناسان همچون دوست بسيار نازنين علي شاكري و همچنين عزيز دوست داشتني مصطفي كارخانه (كه بتازگي عنوان بهترين مربي تاريخ مربيگري آسيا در قزاقستان شناخته شد) تيم ما استحقاق رفتن به المپيك را داشت اما به علت كج سليقگي هاي مديريت و به علت اختلاف با تعدادي از بازيكنان كه در باند آقاي داورزني نبودند (براساس همان قانون نانوشته فوق الذكر) تيم ايران به صورت ناقص به مسابقات انتخابي المپيك پكن واقع در كشور ژاپن رفتند و در واقع ديديم كه تيم ما حرفي براي گفتن نداشت و حتي از تيم آفريقايي الجزايرنيز شكست خورد در همان زمان علي شاكري عنوان نمود كه 35 درصد تيم ملي واليبال در ايران جا مانده‌است اما چه سود ؟ تيم ما از المپيك بازماند و آقاي داورزني نيز اصلا خم به ابرو نياورد و براحتي بر صندلي رياست واليبال لميدن را ادامه داد و هنگامي كه در برنامه ورزش از نگاه دو دعوت شده بود عنوان نمود ما از قبل هم ميدانستيم كه نميتوانيم به الپيك برويم در حالي كه در همان برنامه تلويزيوني و عليرغم حمايت غير منطقي همكار قديمي آقاي موثري از آقاي داورزني،علي شاكري عنوان نمود آرزوي رفتن به المپيك براي تيم ما مهيا شده بود اما شما بر بادش داديد . باري آقاي دايي در حال حاضر ديده شده كه شما نيز در همان مسير گام بر ميداريد با دعوت نكردن از افرادي كه لياقت پوشيدن پيراهن تيم ملي فوتبال را دارند اما به علت اينكه شما از ايشان كينه گرفته ايد عليرغم شايسته بودن جايي در تيم ملي ندارند كم نيستند اين افراد به عنوان مثال :

علي كريمي و مهدي مهدوي كيا به علت اينكه در جام جهاني 2006 آلمان در چشم شما نگاه ميكردند و به شما پاس نميدادند.

وحيد هاشميان به علت اينكه از فيكس بودن شما و ذخيره بودن خويش انتقاد ميكرد.

ايمان مبعلي به علت تكل معروفي كه بر روي پاي شما رفت.

جواد كاظميان به علت صحبتهايي كه در مورد شما نمود.

شيث رضايي به علت درگيري معروفي كه در بازي با پرسپوليس با وي داشتيد.

وحيد طالب لو به علت اينكه هرگز نتوانستيد به ايشان گل بزنيد حتي از روي نقطه پنالتي.

و . . .

از همه اينها بدتر اينكه بتازگي درگاه ورودي تيم ملي باشگاه سايپا گرديده است هركس كه ميخواهد در تيم ملي جايي داشته باشد ميتواند عضو باشگاه سايپا گردد لباس تيم ملي نيز كه توسط شركت دايي تامين ميشود و ديگر اينكه اسپانسر تيم ملي نيز باشگاه سايپا (همان باشگاهي كه شما نايب رئيسش هستيد) انتخاب شده است آقاي دايي آيا اين احتمال را نمي‌ دهيد كه راه را از بيراهه گم كرده ايد ؟ در اينكه شما از بزرگان و از نوادر فوتبال ما هستيد هيچ شكي نيست ، همه فوتبال دوستان نيك ميدانند كه شما بازيگري توانمند بوده ايد اما در لباس مربي گري چه ؟ آيا از مسير خود منحرف نشده ايد ؟ در خاتمه تنها يك جمله پايان بخش اين نوشتار ميگردد:

ترسم نرسيد به جام جهاني  اين ره كه شما ميرويد به تركستان است ، مگر آنكه در افكار خويش تجديد نظر نماييد.

هنگامي كه آقاي احمدي نژاد در اوايل رياست جمهوري خويش عنوان نمود كه اسرائيل بايد محو شود كم نبودند كساني كه از اين اظهارات  متعجب و همچنين مضطرب و البته ناراحت شدند كشور اسرائيل خوب يا بد هرآنچه هست در حال حاضر يك كشور است به عضويت سازمان ملل در آمده و داراي حق راي در آن سازمان مي باشد و از همه اين حرفها مهم تر اينكه دو ابرقدرت بزرگ دنيا يعني آمريكا و روسيه كه از اعضاي دائم شوراي امنيت هستند ازحاميان سرسخت ايشان مي باشند و البته سه كشور ديگر عضو دائم شوراي امنيت يعني انگلستان ، فرانسه و چين نيز در حمايت از اسرائيل دست كمي از آن دو ابرقدرت ندارند . باري پس از آنكه آقاي دكتر احمدي نژاد در سخنان خويش براي اولين بار عنوان نمود كه اسرائيل بايد از نقشه جهان حذف شود اسرائيل آنچنان از اين سخنان آقاي احمدي نژاد شگفت زده شد و لذت برد كه شايد اگر سالها در ديپلماسي جهان براي خود حمايت مي خريد به اين اندازه موفق نميتوانست باشد بر همين اساس  همه روزه بر شدت تبليغات بر سخنان آقاي احمدي نژاد افزود تا جايي كه حتي سنخنگوي سازمان مجاهدين انقلاب اسلامي آقاي محسن آرمين در سخناني در مجلس افزودند اگر اسرائيل پنجاه سال زحمت مي كشيد نميتوانست اينقر كشورهاي دنيا را با خود همراه سازد كه رئيس جمهور ما با اين سخنان خويش كشورهاي دنيا را با اسرائيل همراه ساخت هرچند اين سخنان و ديگر سخنان نمايندگان و سياستمداران باعث نگرديد تا آقاي دكتر احمدي نژاد ازگفتههاي خويش عقب نيشيني نمايد و حتي بعدها نيز بارها و بارها اين گفته را تكرار نموه است اما اين سخنان زماني بيشتر نمود پيدا كرد كه ايران موشكهاي دوربرد و يا شايد هم ميان برد شهاب سه را در رزمايشي آزمايش نمود كه به گفته خود سردار سلامي  فرمانده نيروي هوايي سپاه پاسداران ، اين موشكها حتي قابليت پرتاب به دوردست هايي بيشتر از اسرائيل را نيز دارند اين سخنان در حالي گفته شد كه ايالات متحده و كشورهاي غربي سرگرم بررسي سپر دفاع موشكي در كشور جمهوري چك بودند و كشور روسيه كه از قضا از ايران دفاع ميكرد و همواره ميگفت نيازي به اين سپر دفاع موشكي نيست حال با اين رزمايش از ايران هم دلگير شده است و هم تا حدودي ترسيده است موشكهاي ايران راه را براي ساخت سپر دفاع موشكي در چك هموراه نموده اند و اين موضوع براي كشور روسيه بسيار گران تمام شده است  از طرفي موشكهايي كه بردي بالغ بر 2 هزار كيلومتر دارند يعني اينكه توان آن را دارند تا مسكو را نيز مورد هدف قرار دهند از اين بابت نيز روسيه احساس خطر مي نمايد. البته از همان ابتدا غربي ها از تكنولوژي نظامي ايران اطلاعات كاملي را داشته اند با مراجعه به سايت جينزديفنس (Jane's Information Group) مشاهده ميشود كه غربي ها از مدتها پيش از تسليحات ايران اطلاعات كاملي داشته اند و حتي ميدانند كه قدم بعدي در ساخت تسليحات ايران چيست و روسها از اين غافله عقب مانده اند پس چه نيازي بود كه ما بخواهيم به دنيا بفهمانيم كه ما هم موشك داريم كه ، اگر عنوان نمي نموديم و اين رزمايش را انجام نميداديم اولا روسها هرچند به ظاهر اما با ما دوست بودند و دوم اينكه‌ كشورهاي غربي ممكن بود نسبت به تسليحات ما دچار ترديد شوند كه ما چه داريم و چه نداريم اما به قولي ما هرآنچه داشتيم بر روي دايره ريختيم و ديگري برگي براي رو كردن نداريم و تنها عايدي ما از اين رزمايش افزايش يافتن تعداد دشمنان بود هرچند كه خيلي دير است ولي اميد انكه از اين آزمايشها درس بگيريم

Large

روز چهارشنبه، 16 ژوئن (26 تیر)، آیت الله علی خامنه ای، رهبر جمهوری اسلامی، در سخنانی به مناسبت زادروز ولادت حضرت علی، آنچه را که دستاورد بزرگ ملت ایران در موضوع فن آوری هسته می خواند مورد ستایش قرار داد و گفت "این دستاور متعلق به همه ملت است و هیچ قدرتی قادر نخواهد بود این فن آوری و حق بزرگ را از ملت ایران سلب کند." آیت الله خامنه ای در اشاره به فن آوری غنی سازی اورانیوم در ایران، گفت که "ملت در این دستاورد عظیم تاریخی زیر بار منت هیچکس نیست زیرا این دانش بومی شده و با همت و شوق و ذوق جوانان ایرانی و درایت مسئولان به دست آمده است." سخنان رهبر جمهوری اسلامی در حالی ایراد می شود که قرار است اوایل هفته آینده نماینده جمهوری اسلامی در ژنو، سوئیس، با مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در مورد بسته پیشنهادی گروه 1+5 مذاکره کند. انتظار می رود که نمایندگان کشورهای گروه 1+5 در این اجلاس شرکت داشته باشند و ایالات متحده نیز، که تعلیق غنی سازی اورانیوم را پیش شرط مذاکره با ایران دانسته بود، اعلام داشته که یکی از معاونان وزارت خارجه این کشور در اجلاس ژنو "حضور خواهد داشت." آیت الله خامنه ای در سخنان روز چهارشنبه بین کشورهای مختلف در زمینه برخورد با موضوع هسته ای ایران تفاوت قایل شد و گفت "ملت ایران در مورد کسانی که همچون آمریکا از روی عناد با حق دستیابی به دانش هسته ای و این امتیاز بزرگ مخالفت می کنند، با کسانی که به ملت ایران و حق آنان احترام می گذارند و خطوط قرمز را رعایت می کنند و خواستار مذاکره درباره مسایل گوناگون از جمله هسته ای هستند، تفاوت قائل می شود." مقامات جمهوری اسلامی همواره با تعلیق غنی سازی اورانیوم به عنوان پیش شرط مذاکره در مورد برنامه هسته ای این کشور مخالفت کرده و آن را خط قرمز در برخورد با این موضوع عنوان کرده اند. آیت الله خامنه ای با یادآوری موافقت جمهوری اسلامی برای مذاکره با اروپاییان گفت "مذاکره در صورتی پیشرفت خواهد داشت که فضای تهدید بر آن حاکم نباشد" و هشدار داد که اروپاییان باید توجه داشته باشند که ملت ایران زیر بار هیچ تهدیدی نخواهد رفت. وی افزود "مواضع جمهوری اسلامی ایران و خطوط قرمز ملت ایران کاملا روشن و واضح است و اگر طرف های مذاکره بر اساس این چارچوب مذاکره کنند، مسئولین کشور نیز با آنان گفتگو خواهند کرد."

'رئیس جمهور مسئول مذاکرات است'

آیت الله خامنه ای در سخنان روز چهارشنبه از رئیس جمهور ایران به عنوان مسئول اصلی پیگیری مساله هسته ای سخن گفت.وی گفت که مسئولان جمهوری اسلامی در قضیه هسته ای با درایت تصمیم گیری می کنند و افزود "مسئول پیشبرد موضوع هسته ای، شورایعالی امنیت ملی است که در راس آن رئیس جمهور محترم قرار دارد." رهبر جمهوری اسلامی گفت که "آنچه که از طرف رئیس جمهور و مسئولان در خصوص موضوع هسته ای بیان می شود، مورد اجماع همه مسئولان کشور است و روسای سه قوه و نمایندگان رهبری در شورایعالی امنیت ملی، با تدبیر، تعهد و مسئولیت این موضوع را پیگیری می کنند." به نظر می رسد سخنان آیت الله خامنه ای با هدف تقویت موضع رئیس جمهور در برابر کسانی ایراد شده که موضعگیری سرسختانه محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور، در سیاست خارجی و مساله هسته ای را مغایر منافع ملی ایران دانسته اند. اوایل ماه جاری، علی اکبر ولایتی، وزیر خارجه پیشین و مشاور رهبر جمهوری اسلامی، در نامه ای که در سه روزنامه اروپایی انتشار داد ادامه مذاکرات هسته ای را به مصلحت ایران دانست. آقای ولایتی تحریم های بین المللی را که به دلیل ادامه برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی علیه ایران وضع شده به نفع اقتصاد کشور ندانست هرچند افزود که ایران نمی تواند تسلیم تحریم ها شود. برخی ناظران این اظهارات را به منزله مخالفت با نظرات و موضعگیری سختگیرانه محمود احمدی نژاد قلمداد کردند و گفتند که ممکن است آقای ولایتی دیدگاه رهبر جمهوری اسلامی در راستای نرمش بیشتر در سیاست هسته ای را منعکس کرده باشد. با اینهمه، آقای احمدی نژاد سخنان علی اکبر ولایتی را نظر شخصی او توصیف کرد و گفت که وی دخالتی در تصمیم گیری های مسایل هسته ای ندارد. آیت الله خامنه ای بخشی از سخنرانی روز چهارشنبه را به هشدار علیه اقدام احتمالی آمریکا یا اسرائیل علیه ایران اختصاص داد. آیت الله خامنه ای گفت "اینکه برخی بگویند رئیس جمهوری آمریکا در ماههای آخر مسئولیت خود اقدامی را انجام دهد و دردسر آن را برای دولت آینده بگذارد، تصور اشتباهی است زیرا اگر کسی اقدامی انجام دهد، ملت ایران او را، حتی در زمانی که در مسئولیت هم نباشد، مورد پیگرد قرار خواهد داد و مجازات خواهد کرد." اشاره رهبر جمهوری اسلامی به پیش بینی برخی از ناظران در این مورد است که احتمال دارد در ماه های پایانی دوره ریاست جمهوری جورج بوش، آمریکا برای متوقف کردن برنامه های هسته ای ایران به حملات نظامی علیه این کشور دست بزند یا از چنین اقداماتی از سوی اسرائیل حمایت کند. رهبر جمهوری اسلامی در مورد نحوه پیگرد و مجازات چنین افرادی پس از پایان دوره مسئولیت آنان توضیحی نداد.  

به گفته منابع آمریکایی، قرار است ویلیام برنز، معاون وزارت خارجه آمریکا، در جلسه مذاکرات سعید جلیلی، رئیس شورایعالی امنیت ملی و سرپرست مذاکرات هسته ای ایران، و خاویر سولانا، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا که روز شنبه در ژنو، سوئیس، برگزار می شود حضور داشته باشد. در این جلسه برای پیگیری بسته پیشنهادی کشورهای عضو گروه 1+5 - آمریکا، روسیه، چین، بریتانیا، فرانسه و آلمان - برگزار می شود و مقامات آمریکایی گفته اند که آقای برنز به منظور "گوش دادن به مذاکرات" در این جلسه حاضر خواهد بود اما با آقای جلیلی ملاقات جداگانه ای نخواهد داشت. اگرچه انتظار می رفت نمایندگانی از سوی گروه 1+5 در مذاکره با ایران شرکت کنند، اما پیش از این گفته می شد که آمریکا نماینده ای برای شرکت در چنین گفتگوهایی اعزام نخواهد کرد. ایالات متحده شرط برگزاری گفتگوی مستقیم با ایران درباره پرونده هسته ای و سایر مسایل مورد علاقه دو طرف را به پذیرش تعلیق غنی سازی اورانیوم از سوی جمهوری اسلامی مشروط کرده بود. معاون سیاسی وزارت خارجه آمریکا بدون برآورده شدن پیش شرط مورد نظر این کشور در مذاکرات روز شنبه حضور می یابد و برخی منابع این اقدام را نشانه تغییری احتمالی در سیاست ایالات متحده نسبت به جمهوری اسلامی عنوان کرده اند. در عین حال، وزارت خارجه آمریکا تصریح کرده است که ویلیام برنز تنها یک بار و آن هم به عنوان ناظر در گفتگوها "حضور خواهد داشت" و در گفتگو با طرف ایرانی مشارکت نخواهد کرد. ویلیام برنز، به عنوان معاون سیاسی وزارت امورخارجه ایالات متحده، پس از وزیر خارجه و قائم مقام او، سومین مقام ارشد این وزارتخانه محسوب می شود و پرونده هسته ای ایران نیز زیر نظر او قرار دارد.

'حمایت از مذاکره'

به گفته یکی از مقام های این وزارتخانه، آقای برنز با هدف تاکید بر مواضع قبلی آمریکا و نشان دادن حمایت ایالات متحده از تلاش های گروه ۱+۵ به ژنو می رود. جلسه روز شنبه در ژنو با هدف بررسی پاسخ ایران به بسته پیشنهادی گروه 1+5 برگزار می شود که حاوی مشوق هایی برای ترغیب ایران به تعلیق غنی سازی اورانیوم در برابر دریافت مجموعه ای از امتیازات اقتصادی و سیاسی است. هنوز پاسخ ایران به این پیشنهادها رسما انتشار نیافته اما روز سه شنبه یک نشریه فرانسوی گزارش کرد که جمهوری اسلامی خواستار ادامه مذاکرات در شرایط برابر شده و با تعلیق غنی سازی مخالفت کرده است. محمود احمدی نژاد هم روز دوشنبه با رد پیش شرط تعلیق فعالیت در زمینه غنی سازی و فرآوری اورنیوم، هدف از برگزاری مذاکرات ژنو را گفتگو درباره وجوه مشترک بسته های پیشنهادی ایران و گروه ۱+۵ دانسته بود. اشاره آقای احمدی نژاد به یک رشته پیشنهادهایی است که جمهوری اسلامی آنها را برای حل معضلات اساسی جهان مطرح کرده است.مذاکرات سوئیس در شرایطی برگزار می شود که روابط ایران و آمریکا به دلیل برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی به شدت تیره شده است.هنوز مقامات جمهوری اسلامی نسبت به گزارش حضور آقای برنز در اجلاس ژنو واکنشی نشان نداده اند اما خبرگزاری دولتی ایران - ایرنا - این خبر را با عنوان "عقب نشینی آمریکا از پیش شرط خود برای گفتگو با ایران" مخابره کرده است. این خبرگزاری افزوده است که "آمریکا علیرغم پیش شرط های قبلی خود مبنی بر اینکه تا قبل از تعلیق غنی سازی از سوی ایران با تهران مذاکره نخواهد کرد، برای گفتگو و حضور در مذاکرات جلیلی و سولانا ابراز تمایل کرده است." خبر نگار بی بی سی در تهران می گوید این نظر مطرح شده است که ممکن است جمهوری اسلامی به زودی با خودداری از توسعه برنامه غنی سازی اورانیوم و حفظ ظرفیت تاسیسات خود در حد فعلی موافقت کند به شرط اینکه شورای امنیت تحریم های وضع شده علیه ایران را لغو کند یا از وضع تحریم های جدید خودداری ورزد.

باراک اوباما روز سه شنبه گفت که منافع حیاتی آمریکا حکم می کند از دستیابی ایران به سلاح هسته ای جلوگیری شود و قول داد از کلیه ابزارهای موجود برای فشار بر ایران استفاده کند. او گفت: "ما نمی توانیم سلاح های اتمی را در دست کشورهایی که از تروریسم حمایت می کنند تحمل کنیم."سناتور اوباما جای دیگری افزود: "من از کلیه عناصر قدرت آمریکا برای فشار بر رژیم ایران استفاده خواهم کرد، که شروع آن با دیپلماسی اصولی و مستقیم خواهد بود - دیپلماسی ای که با حمایت تحریم های شدید انجام می شود و بدون پیش شرط." سناتور اهل ایلینوی توضیح داد که لازم می داند بدون پیش شرط با "رهبران مناسب" ایران در مکان و زمانی که خود انتخاب خواهد کرد گفتگو کند. وی قبلا توضیح داده است که تمایل او به گفتگو با ایران لزوما به معنی نشستن پشت یک میز با محمود احمدی نژاد رئیس جمهور ایران نیست. او گفت که این دیپلماسی را بدون داشتن هر گونه توهمی در مورد رژیم ایران دنبال خواهد کرد و افزود: "در عوض گزینه ای مشخص برابر آنها می گذاریم: اگر برنامه اتمی خود را رها کنید، به حمایت از تروریسم و تهدید کردن اسرائیل پایان دهید، آنوقت مشوق های معنی دار در کار خواهد بود." وی افزود که در غیر این صورت آمریکا تحریم های یکجانبه و همچنین چندجانبه با همکاری شورای امنیت سازمان ملل و حتی خارج از چارچوب سازمان ملل را برای منزوی کردن جمهوری اسلامی دنبال خواهد کرد. او همچنین دولت ایران را ترغیب کرد همین حالا پشت میز مذاکره بنشیند.او پیشتر نیز خواهان اتخاذ دیپلماسی تهاجمی و اصولی برای از میان برداشتن "مشکل" حکومت اسلامی در ایران شده و گفته بود که برای تضمین امنیت آمریکا و اسرائیل، هیچگاه راه حل نظامی را در قبال ایران رد نمی کند. جان مک کین نامزد حزب جمهوری خواه در انتخابات قبلا به خاطر تمایل آقای اوباما به گفتگو با رهبران کشورهای متخاصم آمریکا او را مورد انتقاد قرار داده است. آقای مک کین تمایل به گفتگوی نامشروط با ایران را "ناشی از بی تجربگی" عنوان کرده بود. باراک اوباما درست پس از آنکه نامزدی او در حزب دموکرات قطعی شد موضع نسبتا شدیدی نسبت به ایران اتخاذ کرد.وی روز 4 ژوئن طی سخنرانی در کمیته امورعمومی اسرائیل در آمریکا (ایپک) گفت که اگر به ریاست جمهوری برگزیده شود، هر آنچه از دستش برآید خواهد کرد تا ایران به سلاح اتمی دست نیابد. وی در آن سخنرانی ایران را بزرگترین خطر برای اسرائیل و همچنین آرامش و ثبات در منطقه خاورمیانه خواند و گفت: "خطر ایران، شدید و واقعی است و هدف من این خواهد بود که این خطر را از پیش پا بردارم". وزارت خارجه ایران ارزيابی باراک اوباما از برنامه اتمی ایران و نقش آن در خاور میانه را "کاملا يکسويه و غيرواقعی" خوانده به طوری که "با حقايق مربوط به ماهيت صلح آميز برنامه هسته ای ايران مغايرت آشکار دارد و غير قابل قبول است." وزارت خارجه پس از سخنرانی روز 4 ژوئن آقای اوباما در بیانیه ای نگرش های او را "فرصت طلبانه" توصیف کرد و گفت: "بيان اين مسايل ناشی از القائات صهيونيستی و توهم زدگی اين نامزد انتخابات رياست جمهوری آمريکا است". به علاوه ایران اتهام آمریکا و برخی دیگر از کشورهای غربی دایر بر تلاش جهت دستیابی به ظرفیت ساخت سلاح های اتمی را رد می کند.

آقای سارکوزی در حاشیه نشست سران کشورهای حاشیه دریای مدیترانه، در دیدار با آقای اسد از وی خواسته بود که برای حل بحران هسته‌ای ایران دخالت کند، اما به گزارش رسانه‌ها، رئیس جمهور سوریه در پاسخ گفته بود که دخالت وی کمکی به حل بحران نخواهد کرد. اینک بشار اسد به رادیو فرانسه گفته است که به درخواست آقای سارکوزی پاسخ مثبت داده و از ایران خواهد خواست که سند محکمی درباره اینکه درپی ساخت سلاح هسته‌ای نیست، ارائه کند. سوریه نزدیک ترین متحد جمهوری اسلامی در جهان به شمار می‌رود و از این‌رو، دخالت رئیس جمهور این کشور در بحران هسته‌ای ایران می‌تواند بر روابط دو طرف تاثیرگذار باشد. متحدان غربی از جمله فرانسه، به برنامه هسته‌ای ایران مظنون اند و از جمهوری اسلامی می خواهند که برای اثبات صلح آمیز بودن برنامه اتمی خود، غنی سازی اورانیوم را متوقف کند و با قدرت‌های جهانی به منظور دستیابی به توافقی همه جانبه وارد مذاکره شود. ایران در مقابل، هرگونه تلاش برای ساخت سلاح اتمی را رد می‌کند و درخواست توقف غنی سازی اورانیوم را خلاف معاهده منع گسترش سلاح های اتمی می‌داند.

ابتکار عمل سارکوزی

سوریه در واقع تنها کشوری است که تاکنون به طور صریح از برنامه هسته‌ای ایران حمایت کرده و آقای اسد نیز در دیدار با آقای سارکوزی بر صلح آمیز بودن برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی تاکید کرده است. نیکولا سارکوزی که ابتکار عمل خارج کردن سوریه از انزوای بین‌المللی را در ازای همکاری این کشور در جهت حل بحران لبنان و صلح با اسرائیل به عهده گرفته است، در عمل می‌کوشد تا سوریه را به استفاده از نفوذ خود بر ایران برای پذیرش تعلیق غنی سازی اورانیوم و یا جدا کردن صف خود از تهران ترغیب کند. سوریه که سر پل نفوذ ایران در خاورمیانه عربی به شمار می‌رود، قاعدتاً می‌تواند بر تصمیم‌های دولت ایران تاثیر بگذارد، اما اینکه دخالت آقای اسد در بحران هسته‌ای ایران، لزوماً در جهت حل مسالمت آمیز این بحران موثر خواهد بود یا خیر، تا اندازه‌ای محل تردید است. مسلماً آقای سارکوزی از بشار اسد نخواسته است که ایران را به ارائه مدرک محکمی درباره نظامی نبودن برنامه هسته‌ای این کشور متقاعد کند، چرا که معمولا نمی‌توان مدرکی در مورد عدم وجود یک چیز ارائه کرد، بلکه رئیس جمهور فرانسه از همتای سوریه ای خود خواسته است که ایران را به پذیرش بسته پیشنهادی کشورهای ۱+۵ که شامل تعلیق غنی سازی اورانیوم در برابر مشوق‌های سیاسی، اقتصادی و فنی است، اقناع کند.

انتخاب بین ایران و غرب

به نظر نمی‌رسد که بشار اسد در شرایط حاضر در موقعیتی باشد که بخواهد ایران را به پذیرش بسته پیشنهادی ۱+۵ تشویق و یا این کشور را به این منظور تحت فشار قرار دهد، چرا که سوریه در انتخاب بین ایران و کشورهای غربی، هنوز تصمیم قطعی خود را نگرفته است. اگر سوریه بخواهد در محور ایران و گروههای متحدش در خاورمیانه باقی بماند، پذیرفتن پیشنهاد آقای سارکوزی از سوی آقای اسد تنها به زیان سوریه تمام خواهد شد چرا که درخواست برای نرمش ایران در موضوع هسته‌ای چیزی نیست که خوشایند مقام‌های ایرانی باشد. اما اگر سوریه بخواهد با تغییر جهت کامل سیاسی خود به جمع اعراب میانه رو منطقه بپیوندد، در آن صورت، دخالت آقای اسد در بحران هسته‌ای ایران، حتی اگر به تغییر موضع ایران منجر نشود، تجارت پرسودی برای رهبران دمشق در معامله‌شان با غرب خواهد بود. در چنین صورتی، آقای اسد به دو شکل می‌تواند در بحران هسته‌ای ایران دخالت کند. شکل نخست این است که آقای اسد با تشریح اینکه روند صلح در خاورمیانه، صف آرائی‌های سیاسی در منطقه را دستخوش دگرگونی کرده و اگر ایران با این تحولات هماهنگ نشود، به شدت منزوی خواهد شد، رهبران ایران را به همسویی تدریجی با تحولات خاورمیانه از طریق پذیرش بسته پیشنهادی شش قدرت جهانی ترغیب و تشویق کند. از آنجایی که آقای اسد، صلح با اسرائیل را "اجتناب‌ناپذیر" توصیف کرده، به نظر می رسد که دخالت احتمالی وی در بحران هسته‌ای ایران از همین زاویه باشد، بخصوص اینکه همراهی تدریجی ایران با تحولات منطقه‌ای بیشترین نفع را به حال سوریه خواهد داشت. شکل دوم اما این است که سوریه پافشاری ایران بر سیاست هسته‌ای خود را مخل چرخش سیاسی دمشق به سمت امضای پیمان صلح با اسرائیل تلقی کند و برای تحت فشار گذاشتن ایران تهدید به قطع ارتباط جمهوری اسلامی به گروه های همسوی آن در خاورمیانه کند. این موضوع همان چیزی است که فرانسه و بخصوص آمریکا و اسرائیل از سوریه می‌خواهند، ولی بشار اسد تا هنگامی که تضمین ایالات متحده را در مورد بقای حکومت خود و ایفای نقش موثر در خاورمیانه به دست نیاورد، بعید است به چنین کاری دست زند. در هر حال، آقای اسد با پذیرش دخالت در موضوع هسته‌ای ایران، عملا در راهی گام گذاشته است که یا روابطش را با ایران تخریب می‌کند و یا ایران را به تغییر موضع در بحران هسته‌ای اش متقاعد می‌کند. هر کدام از این نتایج در صورتی برای سوریه مفید است که بخواهد در نهایت با غرب سازشی تاریخی کند، اما برای ایران، فقط نتیجه دوم مفید است آن هم در صورتی که جمهوری اسلامی در پی بهانه‌ای برای هماهنگی با نظم تازه منطقه‌ای باشد.